Ο Παναθηναϊκός υπό τις οδηγίες του Ιβάν Γιοβάνοβιτς για δεύτερη σερί σεζόν έκανε step up και διεκδίκησε ως το τέλος το Πρωτάθλημα. Το «Όλα Πράσινα» κάνει τον απολογισμό της σεζόν του Σέρβου τεχνικού.

Πέρυσι, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς οδήγησε τον Παναθηναϊκό στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, τον πρώτο τίτλο της ομάδας έπειτα από 8 χρόνια και πριν την έναρξη της φετινής σεζόν έθεσε τον στόχο και δεν δίστασε να βάλει τον πήχη πιο ψηλά.

Συγκεκριμένα έθεσε στόχο μία από τις δύο πρώτες θέσεις στο πρωτάθλημα, πιστός σε όσα είχε πει στα περσινά Stoiximan Super League Playoffs μετά το «διπλό» στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό πως στο «Τριφύλλι» δεν αρμόζει να πανηγυρίζει απλά για μία νίκη σε ντέρμπι ή ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο, αλλά πρέπει να διεκδικεί και να κατακτά τίτλους.

Φέτος η ομάδα υπό τις οδηγίες του Σέρβου τεχνικού είχε συνέχεια στην αλματώδη πορεία της, καθώς για πρώτη φορά έπειτα από αρκετά χρόνια διεκδίκησε τον τίτλο.

Ο Παναθηναϊκός ήταν πρώτος στο συντριπτικά μεγαλύτερο διάστημα του «μαραθωνίου» κι έμελλε να χάσει την πρωτιά και μαζί την κούπα στην προτελευταία στροφή. Το ότι οι «πράσινοι» επέστρεψαν σε τροχιά πρωταθλητισμού το οφείλουν πρώτα και κύρια στον προπονητή που έχτισε και ενέπνευσε αυτό το σύνολο.

Αυτό είναι ένα «παράσημο» για τον Γιοβάνοβιτς που ηγήθηκε από τον πάγκο και θύμισε σε όλους τι εστί Παναθηναϊκός.

Φυσικά σε αυτή τη μακρά σεζόν δεν έλειψαν και λάθη. Εξάλλου μόνο ο… Πάπας δεν κάνει λάθη, πόσω μάλλον ένας άνθρωπος που έχει επωμιστεί ένα τόσο μεγάλο βάρος και ευθύνη.

Το «Όλα Πράσινα» κάνει τον απολογισμό της σεζόν όσον αφορά τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ο οποίος αναμφίβολα αποτελεί ένα τεράστιο κεφάλαιο για το «Τριφύλλι» και… ευλογία για την ομάδα που την καθοδηγεί με βήμα σταθερό στο μονοπάτι των επιτυχιών και των τίτλων.

Επανέφερε τον Παναθηναϊκό στα κυβικά του

Αυτή είναι ακριβώς είναι και η πλέον σημαντική κατάκτηση του Σέρβου προπονητή σε αυτή τη διετία και ειδικά φέτος όπου ζητούμενο ήταν η συνέχεια από την περσινή χρονιά. Ήταν απόλυτα συνεπής στις δεσμεύσεις που ανέλαβε πέρυσι, καθώς είχε θέσει στόχο τις δύο πρώτες θέσεις. Το γεγονός πως μετά το περσινό Κύπελλο έφτασε πολύ κοντά στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος του πιστώνεται αναμφίβολα.

Μπορεί η κούπα να μην ήρθε, αλλά τουλάχιστον η ομάδα βρήκε ξανά το δρόμο για την Ευρώπη, όπου τον περασμένο Αύγουστο εμφανίστηκε ξανά έπειτα από μια 5ετία απουσίας, ενώ το καλοκαίρι που έρχεται υπάρχει η τεράστια πρόκληση του Champions League και η διεκδίκηση ενός εισιτηρίου αν όχι για τους χρυσοφόρους ομίλους της μεγαλύτερης διασυλλογικής διοργάνωσης, αλλά για τους ομίλους του Europa League ή του Conference League, διοργάνωση την οποία ουδείς πρέπει να υποτιμά.

Ο Παναθηναϊκός υπό τις οδηγίες του Ιβάν έμαθε ξανά να διεκδικεί, ξανά να κατακτά στόχος και τίτλους και να θυμηθεί το πραγματικό του DNA που τον τοποθετεί στην κορυφή και όχι απλά να… συμμετέχει ως κομπάρσος στο πρωτάθλημα.

Το «Τριφύλλι» του Ιβάν είναι ξανά αυτό που θέλει να βλέπει ο κόσμος κι αυτό που αρμόζει στο τεράστιο μέγεθος της ομάδας. Μια ομάδα που πέρασε πολλά και πλέον επανέρχεται στα κυβικά της.

Επιδραστικός στους παίκτες του

Δεν χωρά αμφιβολία πως ο Παναθηναϊκός είναι «ομάδα Γιοβάνοβιτς», δηλαδή ομάδα του προπονητή. Ένα σύνολο που έχει τεράστια επίδραση από τον τεχνικό της ηγέτη, περισσότερο από κάθε άλλη στην Ελλάδα.

Με παίκτες που ακούν τον προπονητή και μάχονται και γι’ αυτόν. Είναι σίγουρο πως πολλοί εκ των μελών του ρόστερ με άλλον προπονητή/ες δε θα είχαν την ίδια παρουσία, την ίδια μαχητικότητα, το ίδιο δέσιμο με αυτό που έχουν με τον Σέρβο.

Η τακτική του Γιοβάνοβιτς είχε αρχή μέση και τέλος. Γνώριζε από την αρχή τις δυνατότητες του ρόστερ και κάθε του κίνηση ήταν μελετημένη. Τόσο στην κατάρτιση της εκάστοτε 11άδας, όσο και στις αλλαγές, αλλά φυσικά και στην προετοιμασία κάθε αγώνα.

Ήξερε πού μπορεί να στηριχθεί και πώς μπορεί να φτάσει στο ζητούμενο, χωρίς να παίρνει αλόγιστα ρίσκα.

Ενέπνευσε τους «πράσινους» και τους έπεισε πως φέτος μπορούν να κάνουν πρωταθλητισμό, ώστε να διαχειριστούν την πίεση, επισημαίνοντας πως πρέπει να… ζήσουν με αυτήν από τη στιγμή που φορούν την πράσινη φανέλα.

«Ασπίδα» στην ομάδα

Σε αυτή την πορεία υπήρχαν και οι δύσκολες στιγμές. Όπως είχε φανεί και από την περσινή σεζόν όπου οι δύσκολες στιγμές ήταν και περισσότερες, μέχρι το σημείο που η ομάδα πήρε μπροστά κι ανέβηκε επίπεδο, η ψυχραιμία του Γιοβάνοβιτς έκανε τη διαφορά.

Η ψυχραιμία στις αντιδράσεις και τις κινήσεις του τον συνόδευε κάθε φορά, καθώς δεν απογοητευόταν στα άσχημα αποτελέσματα, ούτε ενθουσιαζόταν υπερβολικά στις νίκες και τις επιτυχίες.

Πρόκειται για μια προσωπικότητα που εμπνέει ηρεμία και αυτοσυγκράτηση κι αυτό περνά και στην ομάδα. Ακόμα και σε δύσκολες βραδιές όπου είχαν γίνει και κάποια ατομικά λάθη, ποτέ δεν βγήκε να κατηγορήσει ή να «δείξει» κάποιον ή κάποιους εκ των παικτών του, ώστε να μεταφέρει ευθύνες.

Δεν δίστασε να πάρει ευθύνες και επίσης δεν δίστασε να «ανεβάσει» τους παίκτες του όταν διέβλεπε πως αυτό ήταν απαραίτητο για να τονώσει την αυτοπεποίθησή τους ή πολύ απλά το άξιζαν.

Εξάλλου δεν δίστασε να βγει μπροστά όταν ένιωσε πως η ομάδα του αδικείται από τοποθετήσεις ή εξωγενείς παράγοντες.

Η εμβληματική δήλωση «μην υποτιμάτε την ομάδα μου» μετά το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο στην κανονική περίοδο είναι χαρακτηριστική, όπως και το δικαιολογημένο ξέσπασμά του μετά το «αιώνιο» ντέρμπι που γκρέμισε την ομάδα από την κορυφή, καθώς… σύρθηκε να αγωνιστεί γιατί… έτσι ήθελε το «σύστημα».

Το δίκιο τον έπνιγε, αλλά προτίμησε να μείνει ψύχραιμος πριν το ντέρμπι και να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του μετά το παιχνίδι, ώστε να μην επηρεάσει συναισθηματικά την ομάδα.

Ένας προπονητής-ασπίδα που χρειάζεται και τον έχει ο Παναθηναϊκός.

Οι αργοπορημένες μεταγραφές και ο Γκατσίνοβιτς

Από εκεί και πέρα σαφώς υπήρχαν και… λάθη. Η διαχείριση των μεταγραφικών περιόδων, τόσο του περασμένου καλοκαιριού, όσο και του Ιανουαρίου δεν ήταν η ενδεδειγμένη, τουλάχιστον όσον αφορά τον χρόνο υλοποίησης των κινήσεων.

Το καλοκαίρι του 2022 οι περισσότερες κινήσεις έγιναν προς το τέλος της μεταγραφικής περιόδου με μαζεμένες κινήσεις, καθώς ο Γιοβάνοβιτς ήθελε να αξιολογήσει όσο περισσότερο γίνεται τις προσθήκες ώστε να είναι ποιοτικές και όχι να αποκτήσει παίκτες απλά για να… αποκτηθούν.

Προφανώς κι αυτή η νοοτροπία είναι απαραίτητη, αλλά έπρεπε να βρεθεί ισορροπία με την… ταχύτητα, καθώς η αργοπορία του καλοκαιριού κόστισε ουσιαστικά τη συνέχεια στην Ευρώπη.

Οι αγώνες με τη Σλάβια Πράγας στα προκριματικά του Conference League έγιναν ουσιαστικά με… λειψό ρόστερ καθώς δεν είχαν ολοκληρωθεί όλες οι απαραίτητες κινήσεις ενίσχυσης κι ενώ νωρίτερα είχαν αποχωρήσει μονάδες που «γέμιζαν» το ρόστερ και είχαν βοηθήσει.

Παράλληλα η πιο τρανταχτή λανθασμένη απόφαση που κόστισε, βάσει και αποτελέσματος ήταν η εισήγηση να μην αποκτηθεί λόγω του υπέρογκου όπως κρίθηκε κόστους με κανονική μεταγραφή ο Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς που είχε αποδεχθεί λίρα εκατό όταν αποκτήθηκε τον Ιανουάριο του 2022.

Ένας παίκτης που «κούμπωνε» στα «θέλω» του προπονητή δεν έμεινε, καλύτερος στη θέση του δεν ήρθε και εν τέλει πήγε στην άμεση ανταγωνίστρια ΑΕΚ, την οποία βοήθησε πολύ να φτάσει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Αντίστοιχα άργησαν να υλοποιηθούν και οι μεταγραφές στην εμβόλιμη περίοδο του Ιανουαρίου τις οποίες τόση ανάγκη είχε η ομάδα, που αναζητούσε φρεσκάρισμα και επιπλέον λύσεις σε μια περίοδο που είχε χάσει τη φόρμα και την ορμή που είχε από τον πρώτο γύρο και φυσικά το… υπερόπλο Αϊτόρ.

Άλλη ομάδα μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο

Αναμφίβολα ο Παναθηναϊκός του πρώτου γύρου με το 10/10 και τις 12/13 νίκες ήταν κυρίαρχος στο πρωτάθλημα και εφορμούσε για τον τίτλο, με διαφορά +8 από την ΑΕΚ και +12 από τον Ολυμπιακό.

Η διακοπή ενός μήνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο που δημιούργησε μια πρωτόγνωρη συνθήκη έδινε τη δυνατότητα στην ομάδα να ανασυνταχθεί και να γεμίσει τις μπαταρίες της ενόψει του δεύτερου γύρου, έχοντας την πολυτέλεια της βαθμολογικής διαφοράς.

Ωστόσο όταν άρχισαν εκ νέου οι επίσημοι αγώνες, οι «πράσινοι» δεν ήταν όπως πριν. Χάθηκαν βαθμοί ακόμα και σε θεωρητικά εύκολα παιχνίδια (Ιωνικός, ΟΦΗ) πέρα από τα ντέρμπι όπου ως ένα βαθμό θα έρχονταν και απώλειες.

Το προβάδισμα σπαταλήθηκε πολύ γρήγορα, με την ομάδα να είναι φανερά ντεφορμέ και επηρεασμένη από τη διακοπή, χωρίς να βρίσκει εύκολα λύσεις όπως πριν.

Εξάλλου δεν κατάφερε να καλύψει ποτέ την απίστευτη ατυχία με το δυσαναπλήρωτο κενό του Αϊτόρ που ήταν ο αδιαμφισβήτητος MVP του πρωταθλήματος πριν τραυματιστεί…

Η ομάδα παρότι μετά τον «μαύρο» Ιανουάριο με τις μαζεμένες γκέλες και το «αντίο» στο Κύπελλο Ελλάδας μπόρεσε να σταθεί όρθια κι αυτό οφείλεται στην πίστη του προπονητή που δεν πανικοβλήθηκε, δεν μπόρεσε από την άλλη να πλησιάσει ξανά τα υψηλά στάνταρ που η ίδια είχε θέσει στο πρώτο μισό της σεζόν.

Δε βρήκε λύσεις ειδικά στην επίθεση, παίζοντας πολλά ματς στο όριο, ενώ στα Playoffs ήταν κατώτερη των περιστάσεων, πέραν των εξωαγωνιστικών «χτυπημάτων» που δέχθηκε λόγω διαιτησίας και κορωνοϊού.

Δεν κατάφερε να νικήσει τον Βόλο στη Λεωφόρο και σε τρία σερί ντέρμπι με ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό (τα δύο πρώτα εντός έδρας) δεν πήρε τη μία νίκη που ουσιαστικά χρειαζόταν για να πάρει τον τίτλο, χάνοντας όλα τα match ball που είχε στη διάθεσή της.

Ακόμα και ο ίδιος ο προπονητής στο τελικό σπριντ έδειχνε να έχει ξεμείνει από ιδέες και λύσεις, χωρίς αυτό φυσικά να μειώνει το σπουδαίο step up που δρομολόγησε για την ομάδα.

Αντί επιλόγου πρέπει να επαναλάβουμε πόσο τυχερός είναι ο Παναθηναϊκός που έχει τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην τεχνική ηγεσία. Ένας προπονητής ικανός και απόλυτα ταιριαστός με το DNA του Συλλόγου, με ήθος και αξιοπρέπεια, ο οποίος έπειτα από πολλά χρόνια εμπνέει σε τόσο μεγάλο βαθμό ομάδα και κόσμο.

Σε αυτή τη διετία και ειδικότερα φέτος πέτυχε πολλά και απόλυτα δίκαια αποθεώνεται από τον κόσμο σε κάθε ευκαιρία. «Ιβάν μας έδειξες το δρόμο, μαζί θα πάμε ως την κορυφή» έλεγε το πανό και εκφράζει όλο τον κόσμο που είδε τα έργα και έσπευσε να γεμίσει ξανά και ξανά τη Λεωφόρο, ακόμα και στο φινάλε του πρωταθλήματος όπου ο τίτλος είχε δεδομένα χαθεί.

Ακόμα και τα λάθη είναι μέσα στο πρόγραμμα. Εξάλλου τα κέρδη από την παρουσία του είναι πολλά περισσότερα…

Όλα Πράσινα.