Όσα απίθανα είδαμε στη Μαδρίτη δεν θα μπορούσαν να συμβούν, αν αυτή η ομάδα δεν είχε ηγέτη και μπροστάρη τον Κώστα Σλούκα. Γράφει ο Χρήστος Δημόπουλος.

Ακόμα και σήμερα, ώρες μετά το επικό «διπλό» στη Μαδρίτη, είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τι έκανε ο Παναθηναϊκός στο WiZink Center. Δεν επικράτησε απλώς της Ρεάλ με ένα ξέσπασμα στο φινάλε, όπως έγινε για παράδειγμα στο Μονακό. Κέρδιζε σταθερά από τη δεύτερη περίοδο, υποτάσσοντας στα ίσια την υπερπλήρη Ρεάλ.

Όλοι όσοι πάτησαν παρκέ, έδωσαν τα πάντα. Ο Ιωάννης, ο Χουάντσο, ακόμα και ο Μπαλτσερόφσκι που έπαιξε ελάχιστα στην αρχή, έβαλαν το «λιθαράκι» τους στο σπουδαίο αποτέλεσμα. Όσο ΤΕΡΑΣΤΙΟ ματς και να έκανε όμως ο Λεσόρ, όσο μεστός ήταν ο Ναν, όσο «clucth» αποδείχθηκε στο τέλος ο Γκριγκόνις, τίποτα απ’ όσα είδαμε δεν θα γινόταν πράξη, αν αυτή η «χορωδία» δεν είχε «μαέστρο» τον Κώστα Σλούκα.

Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού είναι ο καλύτερος σκόρερ στην Ευρώπη; Όχι. Αλλά παίκτης με το δικό του προφίλ στην Euroleague, κυριολεκτικά, δεν υπάρχει άλλος! Μιλάμε για… κομπιούτερ κανονικό! Ο τρόπος που διάβαζε το παιχνίδι, ο τρόπος που κοντρόλαρε το ρυθμό και τους συμπαίκτες του, ο τρόπος που αποδιοργάνωνε την άμυνα των αντιπάλων, ήταν ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ.

«Παίζουμε το μπάσκετ του Σλούκα», είπε ο Αταμάν μετά τη λήξη, δίνοντας ο ίδιος τη σφραγίδα που θέλει να έχει ο δικός του Παναθηναϊκός. Κανένας Πάντερ, που π.χ. είχε ως βασικό του στόχο καλοκαίρι το «Τριφύλλι», δεν θα είχε αυτό το απίστευτο impact του Σλούκα στην ομάδα. Πολύ απλά, γιατί παίκτες της «πάστας» του αρχηγού, είναι πλέον είδος προς εξαφάνιση. Από εμάς, hats off μεγάλε Κώστα Σλούκα!

Όλα Πράσινα.